Page Description
Dialogue of the Deaf: Examining conversations where participants fail to understand or listen to each other, leading to ineffective communication.
A discussion in which each party is unresponsive to what the others say; the expression is a translation of French dialogue de sourds.
Oxford Reference
In a world where silence often speaks louder than words, the Dialogue of the Deaf is a space where the unheard voices and untold stories come to light. This is not just about those who are literally deaf, but also about the silence imposed by systems, institutions, and power structures that make it difficult for truth to emerge. Here, we will explore the consequences of being ignored, misunderstood, or silenced, and ask what happens when those who have been marginalized are finally given a platform to speak their truths.
In een wereld waar stilte vaak luider spreekt dan woorden, is de Dialoog van de Doven een plek waar onbegrepen stemmen en onvertelde verhalen naar voren komen. Dit gaat niet alleen om degenen die letterlijk doof zijn, maar ook om de stilte die wordt opgelegd door systemen, instellingen en machtsstructuren die het moeilijk maken voor de waarheid om naar voren te komen. Hier verkennen we de gevolgen van genegeerd, verkeerd begrepen of verstomd worden, en vragen we ons af wat er gebeurt wanneer degenen die gemarginaliseerd zijn eindelijk een platform krijgen om hun waarheid te spreken.
A “Dialogue of the Deaf” refers to a situation in which two or more parties are unable to communicate effectively due to misunderstandings, misinterpretations, or simply an unwillingness to listen. In this context, it often describes a scenario where individuals or groups are not acknowledging or addressing crucial information, leading to injustices or wrongful conclusions. The term implies a kind of disconnect, where important facts are ignored or dismissed, despite being right in front of those who should be acting on them.
In the case of Liam Allan, for example, the authorities ignored or downplayed vital evidence that could have exonerated him, such as the DVD with the girl’s phone download. Prosecutor Jerry Hayes criticized this as “sheer incompetence.” It highlights how the justice system failed to consider the critical information in his case, allowing a miscarriage of justice to occur. Similarly, the cases of Andrew Makinson, Peter Sullivan, Lamar Johnson, and Raphael Rowe—who all suffered from wrongful convictions—serve as examples of a “Dialogue of the Deaf.” These individuals were not heard, and their cases were mishandled, even when there was clear evidence that could have proved their innocence.
The examples The Salt Path Heist: Exposing the Con and the Corruption reflect the broader theme of people being ignored, unheard, or dismissed by the justice system, which failed to properly investigate or consider critical evidence. Each case is a tragic reminder of how systemic failure and lack of accountability can destroy lives. It’s a failure to listen, to examine the truth, and to do the right thing.
Speciaal aanklager Jack Smith: “Ons onderzoek bewijst criminele activiteit Donald Trump”
23 jan 2026
Er is “overweldigend bewijs” dat de Amerikaanse president Donald Trump geprobeerd heeft om het verkiezingsresultaat van 2020 te dwarsbomen, en dat hij verantwoordelijk is voor de bestorming van het Capitool op 6 januari 2021. Dat heeft voormalig speciaal aanklager Jack Smith gezegd in zijn eerste openbare getuigenis over zijn strafrechtelijke onderzoeken naar Trump.
Kathleen Heylen
Update date
08:30
In november 2022 werd Jack Smith door het Amerikaanse ministerie van Justitie aangesteld als speciaal aanklager in 2 onderzoeken naar Donald Trump. Een onderzoek focuste op pogingen om de verkiezingsuitslag van 2020 te dwarsbomen, inclusief de bestorming van het Capitool op 6 januari 2021. Het andere focuste op het achterhouden van geheime documenten na Trumps vertrek uit het Witte Huis.
In beide onderzoeken vond Smith voldoende aanwijzingen om formeel strafzaken op te starten tegen Trump. Het waren de allereerste federale aanklachten ooit tegen een president, maar tot een veroordeling is het niet gekomen. Na Trumps herverkiezing in 2024 werden de strafzaken stopgezet, omdat een verkozen of zittend president niet vervolgd kan worden.
Smith was echter duidelijk in de conclusies van zijn onderzoek: er was genoeg bewijs verzameld om het tot een veroordeling te laten komen. In zijn eindrapport schreef Smith dat Trump niet alleen de resultaten van vrije en eerlijke verkiezingen wilde manipuleren, maar zijn aanhangers ook consistent aanmoedigde om geweld te plegen tegen tegenstanders.
Speciaal aanklager Jack Smith: “Ons onderzoek bewijst criminele activiteit Donald Trump”
Deze thumbnail is niet publiekelijk zichtbaar. Publiceer de image asset eerst.
Sleep hier een image asset op die je als thumbnail wil gebruiken.
Beelden van de bestorming van het Capitool op 6 januari 2021.
Verenigde Staten
“Mensen zijn enorm misleid”: Björn Soenens blikt terug op gewelddadige Capitoolbestorming
di 06 jan
05:39
Publiekelijk getuigen over onderzoek
Jack Smith is intussen zelf het voorwerp van een onderzoek. Volgens de regering-Trump waren Smiths onderzoeken partijdig en politiek gemotiveerd. Hij zou er volgens de president en zijn aanhang enkel op uit geweest zijn om Trump te ‘pakken’. Smith moet dan ook vervolgd worden, vindt Trump, maar tot nu toe is er geen formele aanklacht.
Smith vroeg meermaals om publiekelijk voor het Congres te mogen getuigen over zijn onderzoek en hoe hij en zijn team tot hun conclusies waren gekomen. Daarover werd lang gebakkeleid tussen Democraten en Republikeinen.
In december beantwoordde Smith 8 uur lang vragen van Democraten en Republikeinen in een zitting achter gesloten deuren voor het House Judiciary Committee. Die commissie houdt toezicht op federale rechtspraak.
Gisteren was er dan toch zijn eerste – en wellicht enige – openbare getuigenis in het House Judiciary Committee. Wat hij daar vertelde, komt grotendeels overeen met transcripties van getuigenissen achter gesloten deuren die de commissie op 31 december vrijgaf.
Jack Smith legt voor zijn getuigenis in het House Judiciary Committe een eed af.
Jack Smith legt voor zijn getuigenis in het House Judiciary Committe een eed af.
Jack Smith: “Overweldigend bewijs”
“Ik ben geen politicus en ik heb geen partijpolitieke loyaliteiten”, zei Smith. “Mijn carrière is gewijd aan het dienen van ons land door de rechtsstaat te handhaven. Ik sta achter mijn beslissingen als speciaal aanklager, inclusief mijn beslissing om president Trump aan te klagen.”
“Niemand staat boven de wet in dit land, en de wet vereiste dat hij (Trump) ter verantwoording werd geroepen. Dus dat is wat ik heb gedaan”, verdedigde Smith de beslissing om Trump te vervolgen.
President Trump is aangeklaagd omdat de bewijzen toonden dat hij opzettelijk de wetten had overtreden die hij had gezworen te handhaven
Voormalig speciaal aanklager Jack Smith
“Ik heb mijn beslissingen genomen zonder rekening te houden met de oriëntatie, activiteiten of politieke overtuigingen van president Trump, of zijn kandidatuur in 2024. President Trump is aangeklaagd omdat de bewijzen toonden dat hij opzettelijk de wetten had overtreden die hij had gezworen te handhaven.”
Volgens Smith had zijn team “overweldigend bewijs” verzameld om Donald Trump in beide zaken te laten veroordelen. Over het belemmeren van de verkiezingsuitslag zei Smith: “Het bewijs maakt duidelijk dat president Trump verreweg de meest schuldige en verantwoordelijke persoon in dit complot was.”
Jack Smith testimony: Full opening statement on Trump probes
22 jan 2026 #JackSmith #Trump #News
Jack Smith, the former special prosecutor who led two failed prosecutions against President Donald Trump, is publicly testifying before the House Judiciary Committee. Smith told lawmakers that he stands by his decisions and that as a prosecutor he had “no partisan loyalties.”
0:00 Jack Smith’s opening statement
5:02 Background on Smith’s indictments of Trump
6:08 CNN Congressional correspondent reports from Capitol Hill
The term “Dialogue of the deaf”
refers to a conversation or interaction in which
two or more parties are unable or unwilling to truly listen
or understand each other’s perspectives,
resulting in a lack of meaningful communication.
It is often characterized by a breakdown in communication
and a failure to reach a common understanding or resolution.
Here are some key points of a “Dialogue of the deaf”:
Lack of active listening: In a “Dialogue of the deaf,” participants may be more focused on expressing their own opinions or defending their own views rather than truly listening to what others are saying. They may be unwilling to consider alternative viewpoints, resulting in a one-sided conversation where each party talks past each other without truly hearing or understanding each other.
Assumptions and preconceived notions: Participants in a “Dialogue of the deaf” may hold preconceived notions or assumptions about each other, which can hinder genuine communication. These assumptions may be based on stereotypes, biases, or past experiences, and can prevent parties from truly engaging with each other’s perspectives with an open mind.
Emotional and reactive responses: “Dialogue of the deaf” may involve emotional or reactive responses, where participants respond to each other based on their emotions rather than engaging in reasoned and rational discourse. This can lead to escalated tensions, misunderstandings, and further breakdown of communication.
Talking past each other: In a “Dialogue of the deaf,” participants may talk past each other, failing to address each other’s points or concerns directly. Instead, they may simply restate their own opinions or beliefs without acknowledging or addressing the valid concerns or perspectives of others, resulting in a lack of meaningful exchange or progress in the conversation.
Lack of willingness to find common ground: Participants in a “Dialogue of the deaf” may be unwilling or resistant to finding common ground or seeking areas of agreement. Instead, they may be more focused on emphasizing their differences and defending their own positions, which can prevent collaborative problem-solving or resolution.
Breakdown of trust: “Dialogue of the deaf” may result in a breakdown of trust between participants, as the inability to truly understand or listen to each other’s perspectives can erode trust and create barriers to effective communication.
Failure to achieve mutual understanding or resolution: Ultimately, a key point of a “Dialogue of the deaf” is the failure to achieve mutual understanding or resolution. The conversation may be unproductive, frustrating, and may leave participants with entrenched positions and unresolved issues.
It’s important to recognize the signs of a
“Dialogue of the deaf”
and strive for effective communication
by actively listening,
being open to different perspectives,
avoiding assumptions,
managing emotions,
and seeking common ground
to facilitate meaningful dialogue and problem-solving.
Raynor Winn TOXIC Relationship with Hemmings property 2025
A “Dialogue of the Deaf” refers to a conversation where the parties involved are either unwilling or unable to truly listen or engage with the facts. This kind of discourse is built on dishonesty, falsehoods, and manipulated narratives, rendering any attempt at meaningful communication futile. In such a dialogue, the truth is often twisted, ignored, or completely disregarded in favor of convenient or harmful stories.
Take, for instance, the case of Liam Allan—a case that could have been solved instantly had the authorities simply reviewed the digital evidence. A DVD containing crucial evidence was available, showing the truth from the very beginning. Instead, the police launched an unnecessary investigation, driven by false assumptions and failures in their procedures. The case should have been closed in an instant, but instead, it turned into a long, painful ordeal because the investigation was rooted in an unwillingness to acknowledge the straightforward truth.
Similarly, Tommy Lee Walker faced an unjust fight for justice despite overwhelming evidence proving his alibi. Ten witnesses attested to his whereabouts on the day of the crime, yet his case was mired in false narratives and lack of action. The “Dialogue of the Deaf” in this instance involved the authorities refusing to truly hear or understand the facts, prolonging his suffering for over 70 years.
These examples illustrate the dangers of dishonesty, distorted stories, and misguided investigations. When the truth is ignored or manipulated, the consequences can be devastating—causing harm to innocent lives and perpetuating injustice. The true harm of a “Dialogue of the Deaf” is not just the absence of communication, but the refusal to engage with reality itself, often with tragic results.
Een “Dialoog van de Doven” verwijst naar een gesprek waarin de betrokken partijen ofwel niet bereid of niet in staat zijn om echt te luisteren of in te gaan op de feiten. Dit soort discours is opgebouwd uit oneerlijkheid, leugens en gemanipuleerde verhalen, waardoor elke poging tot zinvolle communicatie vruchteloos is. In een dergelijke dialoog wordt de waarheid vaak verdraaid, genegeerd of volledig genegeerd ten gunste van handige of schadelijke verhalen.
Neem bijvoorbeeld de zaak van Liam Allan – een zaak die onmiddellijk opgelost had kunnen worden als de autoriteiten gewoon het digitale bewijs hadden bekeken. Een DVD met cruciaal bewijs was beschikbaar en toonde de waarheid vanaf het begin. In plaats daarvan werd er een onnodig onderzoek gestart, gedreven door valse aannames en falen in de procedures. De zaak had direct gesloten moeten worden, maar in plaats daarvan werd het een langdurige, pijnlijke strijd omdat het onderzoek geworteld was in een weigering om de simpele waarheid te erkennen.
Evenzo stond Tommy Lee Walker een onterecht gevecht voor gerechtigheid te wachten, ondanks overweldigend bewijs dat zijn alibi bevestigde. Tien getuigen verklaarden zijn aanwezigheid op de dag van de misdaad, maar zijn zaak werd verstrikt in valse verhalen en het uitblijven van actie. De “Dialoog van de Doven” in dit geval bestond uit de autoriteiten die weigerden de feiten echt te horen of te begrijpen, wat zijn lijden meer dan 70 jaar verlengde.
Deze voorbeelden illustreren de gevaren van oneerlijkheid, vertekende verhalen en misgeleide onderzoeken. Wanneer de waarheid wordt genegeerd of gemanipuleerd, kunnen de gevolgen verwoestend zijn – onschuldige levens worden beschadigd en onrecht wordt in stand gehouden. De ware schade van een “Dialoog van de Doven” is niet alleen het ontbreken van communicatie, maar de weigering om werkelijk met de realiteit om te gaan, vaak met tragische gevolgen.
70 Years of Silence: The Tragic Case of George Stinney Jr
4 aug 2025 #GeorgeStinneyJr #WrongfulConviction #MiscarriageOfJustice
At just 14 years old, George Stinney Jr. was wrongly convicted and executed in 1944 for a crime he didn’t commit. With no evidence, no lawyer, and a 10-minute jury decision, his case became one of the most tragic miscarriages of justice in American history. This documentary revisits the truth behind the trial, racial injustice, and the 70-year fight to clear his name.
Why did the US execute a 14-year-old Black boy? | True Crime Reports
In première gegaan op 29 jun 2025 🎙️True Crime Reports
In 1944, amid the harsh glare of Jim Crow, 14-year-old George Stinney Jr. was strapped into South Carolina’s electric chair after a trial that lasted just a single day. With no physical evidence, no defense witnesses, and an all-white jury that deliberated for ten minutes, he was convicted of murdering two white girls.
Nearly seven decades later, a judge threw out the verdict. What does George’s story tell us about the US justice system and the ways it continues to fail African-Americans?
In this episode:
Matthew Burgess, Criminal Defence Attorney
Dr Melanie Holmes, Assistant Professor of African American Studies
Episode credits:
This episode was written and produced by Anna Staufenberg and hosted by Halla Mohieddeen.
Executive Producers: Ney Alvarez and Sandra Ferrari.
Production Managers: Archan Mohile and Bronte Baskin.
Senior Producer: Marthe van der Wolf.
Post-Production Supervisor: Andrés Rivera
Assistant Producers: Leo Danczak, Sophie McNulty, and Catherine Nouhan.
Fact-checking by Ruby Zaman.
Audio editing by Alan Leer.
Music composition by Tom Biddle.
Lead of Engagement: Aya Elmileik.
Engagement Producers: Adam Abou-Gad, Munera AlDosari, and Vienna Maglio.
Al Jazeera’s Head of Audio: Ney Alvarez.
When we listen carefully to the story of George Stinney Jr., the devastating reality of his wrongful execution comes into focus. But what words can truly capture the profound emotional toll this tragedy took on George, his parents, and his siblings? It is a suffering so deep and raw that it is nearly impossible to imagine.
At just 14 years old, George was taken from his family, falsely accused, and executed—an innocent boy whose only crime was the color of his skin. The pain of knowing that your child, brother, or son is facing death for a crime he did not commit is beyond words. The Stinney family was subjected to a nightmare so intense that no amount of time could ever truly erase the scars it left behind.
For George’s parents, the heartbreak was unimaginable. How do you reconcile a miscarriage of justice that takes away your child, your flesh and blood, in the most brutal way?
For his brothers and sisters, growing up with the shadow of this injustice hanging over them meant living a life marked by grief, rage, and a yearning for justice that would be delayed for decades.
The silence that enveloped their pain for 70 years is a wound that no one should have to bear. The injustice endured by the Stinney family was not just an attack on one boy—it was an assault on an entire family, their future, and their dignity. Even as the world moved on, they were left to carry the weight of George’s wrongful execution. The emotional trauma is not something that can be captured in words alone. It is felt in the spaces between the stories, in the moments when the pain rises to the surface and refuses to be ignored.
Wanneer we zorgvuldig luisteren naar het verhaal van George Stinney Jr., komt de verwoestende realiteit van zijn onterechte executie in beeld. Maar welke woorden kunnen de diepe emotionele tol die deze tragedie heeft geëist van George, zijn ouders en zijn broers en zussen werkelijk vastleggen? Het is een lijden zo intens en rauw dat het bijna onmogelijk is om je voor te stellen.
Op slechts 14-jarige leeftijd werd George van zijn familie weggenomen, vals beschuldigd en geëxecuteerd—een onschuldig kind wiens enige “misdaad” de kleur van zijn huid was. De pijn van het weten dat je kind, broer of zoon ten onrechte ter dood wordt veroordeeld, is onbeschrijfelijk. De familie Stinney werd onderworpen aan een nachtmerrie zo intens dat geen hoeveelheid tijd de littekens die het achterliet ooit echt kan verwijderen.
Voor de ouders van George was het onvoorstelbaar. Hoe kun je vrede hebben met een gerechtelijke dwaling die je kind, je eigen vlees en bloed, op de meest brute manier van je afneemt?
Voor zijn broers en zussen betekende opgroeien met de schaduw van dit onrecht dat ze hun leven moesten leiden met verdriet, woede en een verlangen naar gerechtigheid dat decennia zou duren.
De stilte die hun pijn 70 jaar lang omhulde, is een wond die niemand zou moeten dragen. Het onrecht dat de familie Stinney werd aangedaan, was niet slechts een aanval op één jongen—het was een aanslag op een hele familie, hun toekomst en hun waardigheid. Zelfs toen de wereld doorging, moesten zij de last van George’s onterechte executie blijven dragen. Het emotionele trauma is niet iets dat alleen in woorden kan worden vastgelegd. Het wordt gevoeld in de ruimtes tussen de verhalen, in de momenten wanneer de pijn naar de oppervlakte komt en weigert genegeerd te worden.
Wikipedia (Engels) Originele beschrijving
A false accusation is a claim or allegation of wrongdoing that is untrue and/or otherwise unsupported by facts.
False accusations are also known as groundless accusations or unfounded accusations or false allegations or false claims. Wikipedia
Valse beschuldiging Vertaald uit het Engels
Een valse beschuldiging is een claim of bewering van wangedrag die niet waar is en / of anderszins niet wordt ondersteund door feiten.
Valse beschuldigingen staan ook bekend als ongegronde beschuldigingen of ongegronde beschuldigingen of valse beschuldigingen of valse claims.
“Dialogue of the Deaf” could indeed relate to tunnel vision, especially in the context of communication or understanding. When people are stuck in their own perspectives and fail to listen or acknowledge others’ viewpoints, it can create a situation where important information is ignored, much like tunnel vision.
In a “Dialogue of the Deaf,” both parties might be speaking past each other, unable or unwilling to hear the other’s perspective, which can be a form of cognitive tunnel vision where each is fixated on their own narrow view. If you’re exploring this concept, you could frame the dialogue as a metaphor for a deeper issue of societal or interpersonal disconnect.
‘Dialoog van de Doven’ kan inderdaad verband houden met tunnelvisie, vooral in de context van communicatie of begrip. Wanneer mensen vastzitten in hun eigen perspectieven en weigeren of niet in staat zijn om de standpunten van anderen te erkennen, kan dit een situatie creëren waarin belangrijke informatie wordt genegeerd, vergelijkbaar met tunnelvisie.
In een ‘Dialoog van de Doven’ kunnen beide partijen langs elkaar heen praten, zonder in staat of bereid te zijn om het perspectief van de ander te horen, wat een vorm van cognitieve tunnelvisie kan zijn, waarbij ieder vastzit in zijn eigen smalle visie. Als je dit concept verkent, zou je de dialoog kunnen presenteren als een metafoor voor een dieper probleem van maatschappelijke of interpersoonlijke disconnectie.
