Aristotle and Plato
Page Description
Explore the ethical questions behind injustice: What defines decency, and how do we discern what’s right in the face of wrongdoing? A reflection on shared values.
The Soul of Justice: What’s Decent, What’s Right?
When we confront stories of injustice, we are faced with questions that dig deep into our collective conscience. What defines decency in a world where power sometimes blinds those in authority to the suffering of the innocent? And beyond decency, how do we determine what is truly right?
This page explores the moral essence – or soul – of events that have unfolded. As we look at what happened, we ask not just about right or wrong but about the underlying principles that guide human action, the values we expect in justice, and the responsibility we share to ensure those values are upheld.
De Ziel van Gerechtigheid: Wat is Fatsoenlijk, Wat is Juist?
Wanneer we geconfronteerd worden met verhalen over onrecht, staan we voor vragen die diep in ons collectieve geweten graven. Wat definieert fatsoen in een wereld waarin macht soms de ogen van autoriteiten sluit voor het lijden van onschuldigen? En voorbij fatsoen, hoe bepalen we wat werkelijk juist is?
Deze pagina verkent de morele kern – of ziel – van de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Terwijl we kijken naar wat er gebeurde, vragen we niet alleen naar goed of fout, maar ook naar de onderliggende principes die menselijk handelen sturen, de waarden die we verwachten in gerechtigheid, en de verantwoordelijkheid die we delen om ervoor te zorgen dat die waarden worden nageleefd.
Whether personal or collective,
the soul is the deeply rooted essence that defines
a person, action, or institution on the most profound level.
The Moral Dissonance of Leadership: Paula Vennells and the Post Office Scandal
Paula Vennells, the former CEO of the Post Office, often spoke of her Christian faith, quoting passages like: “Give to your servant an understanding heart that I may discern between good and evil” (1 Kings 3:9). These words, spoken with the intention of showing compassion and wisdom, seem deeply sincere. But the reality of her leadership paints a troubling picture.
As CEO, Vennells was at the helm during a period of profound injustice, overseeing the prosecution and wrongful conviction of hundreds of innocent Subpostmasters. These were people whose lives were destroyed by a flawed and defective system. Despite knowing that the software was at fault, the Post Office continued to pursue legal action, and Vennells stood by in silence, offering little to no resolution to the suffering inflicted on these individuals.
Here lies the moral dilemma. If you truly possess an understanding heart, if you claim to discern between good and evil, how can you, in the face of such immense suffering, fail to act? The pain caused to the Subpostmasters was not abstract—it was personal, immediate, and devastating. How could a person with a conscience, someone who professes to care, allow such harm to continue under their watch?
The answer may lie in the nature of power and the detachment it can create. As CEO, Vennells wielded immense authority, but with that power came the responsibility to intervene. Her inaction speaks volumes. If you are in a position to stop injustice, to prevent harm, and you choose not to, the question becomes: Is that leadership or complicity? The very idea of a “servant leader” — someone meant to serve with understanding and empathy — collapses under the weight of the suffering ignored.
It is impossible to reconcile the words of compassion with the silence in the face of wrongdoing. Paula Vennells, in her position of power, had the means to prevent the devastation caused by the flawed Horizon IT system. Yet, despite the growing evidence of the miscarriage of justice, she failed to act in a way that would have saved the Subpostmasters from their suffering.
The question remains: How does someone who claims to discern between good and evil reconcile that with their failure to act when the stakes are so high?
De Morele Dissonantie van Leiderschap: Paula Vennells en het Post Office Schandaal
Paula Vennells, de voormalige CEO van de Post Office, sprak vaak over haar christelijke geloof, met citaten zoals: “Geef uw dienaar een verstandige hart, zodat ik kan onderscheiden tussen goed en kwaad” (1 Koningen 3:9). Deze woorden, uitgesproken met de intentie om compassie en wijsheid te tonen, lijken oprecht. Maar de realiteit van haar leiderschap schildert een verontrustend beeld.
Als CEO stond Vennells aan het roer tijdens een periode van diep onrecht, waarin honderden onschuldige Subpostmasters werden vervolgd en ten onrechte veroordeeld. Dit waren mensen wiens levens werden verwoest door een gebrekkig en defect systeem. Ondanks het feit dat bekend was dat de software de oorzaak was, bleef de Post Office juridische stappen ondernemen, terwijl Vennells in stilte bleef, zonder een oplossing te bieden voor het leed dat deze mensen werd aangedaan.
Hier ligt het morele dilemma. Als je werkelijk een verstandige hart hebt, als je zegt goed van kwaad te kunnen onderscheiden, hoe kun je, tegenover zo’n enorm lijden, niet handelen? De pijn die de Subpostmasters werd aangedaan was niet abstract – het was persoonlijk, direct en verwoestend. Hoe kan een persoon met een geweten, iemand die beweert zich om anderen te bekommeren, zoveel schade toestaan onder hun toezicht?
Het antwoord ligt misschien in de aard van macht en de vervreemding die het kan veroorzaken. Als CEO had Vennells enorme autoriteit, maar met die macht kwam de verantwoordelijkheid om in te grijpen. Haar inactie zegt veel. Als je in staat bent om onrecht te stoppen, om schade te voorkomen, en je kiest ervoor niets te doen, dan wordt de vraag: Is dat leiderschap of medeplichtigheid? Het idee van een “dienende leider” — iemand die bedoeld is om te dienen met begrip en empathie — valt in duigen onder het gewicht van het verwaarloosde lijden.
Het is onmogelijk om de woorden van compassie te verzoenen met de stilte tegenover verkeerd handelen. Paula Vennells, in haar machtspositie, had de middelen om de verwoestingen veroorzaakt door het gebrekkige Horizon IT-systeem te voorkomen. Toch, ondanks het groeiende bewijs van gerechtelijke dwaling, faalde ze in het nemen van maatregelen die de Subpostmasters hadden kunnen redden van hun lijden.
De vraag blijft: Hoe kan iemand die beweert goed van kwaad te onderscheiden dat verzoenen met hun falen om te handelen wanneer de inzet zo hoog is?
The soul can represent the shared human experience
or the unique spirit of a community or culture.
When we speak of “soul” in terms of events or institutions,
we’re often referring to the values or driving force behind them
—their guiding principles or ethical core.
TOM WAES nu ZELF in ACTIE met CAMPAGNE tegen RIJDEN onder INVLOED | Pauw & De Wit
10 dec 2025 #ongeluk #talkshow #campagne
In deze uitzending vertelt Tom Waes openhartig hoe één moment, één fout en één ongeluk zijn leven volledig op zijn kop zette. Nadat hij destijds onder invloed zwaar crashte en in het ziekenhuis belandde, kwam er een periode van publieke kritiek, schuldgevoel en zelfonderzoek. Het afgelopen jaar gebruikte hij om in gesprek te gaan met nabestaanden, jongeren en slachtoffers van verkeersgeweld. Die ontmoetingen vormden uiteindelijk de basis voor de nieuwe VRT-campagne ‘Er zijn geen excuses. Rij zonder invloed’, waarin hij nu één van de gezichten is.
Tijdens het gesprek met Jeroen Pauw blikt Tom Waes terug op de nacht van het ongeluk: hoe hij, tegen beter weten in, toch achter het stuur kroop, hoe hij dacht dat “het wel kon”, en hoe die typische menselijke neiging om excuses te verzinnen leidde tot een situatie die zijn leven én dat van anderen ingrijpend veranderde.
In het gesprek geeft hij toe dat arrogantie en onderschatting een grote rol speelden. Hij dacht dat hij de weg kende, dat de afstand klein was, dat hij “nog wel kon rijden”. Juist die herkenbare excuses zijn de kern van de nieuwe VRT-campagne: ‘Er zijn geen excuses. Rij zonder invloed’.
Een belangrijk keerpunt kwam toen Tom Waes in contact kwam met Vincent Leus, vader van de zestienjarige Emile. Zijn dochter stierf jaren geleden door een dronken bestuurder. Tom vertelt hoe hun gesprekken, die uren duurden, hem diep raakten. Dit bleek voor Tom een beslissend moment: hij wilde verantwoordelijkheid nemen en zijn stem gebruiken om anderen te waarschuwen voor de gevaren van rijden onder invloed.
Verder spreekt Tom over zijn gesprekken met jongeren, over de rol van alcohol in de Belgische cultuur, en over hoe vaak mensen toch besluiten om te rijden na een paar glazen. In België zijn er dagelijks ongelukken door alcohol en drugs, en een aanzienlijk deel van de bevolking rijdt maandelijks onder invloed. Tom benadrukt dat juist die normalisering van alcoholgebruik de reden is waarom de campagne zo nodig is.
Ook vertelt hij hoe de VRT hem niet liet vallen, maar hem juist aanmoedigde om zijn fout om te zetten in iets betekenisvols, zoals de promotie van alcoholsloten in auto’s en blaascontroleprojecten op grote festivals. Zoals hij zelf zegt: als je bekendheid kan helpen om één persoon te overtuigen om niet te rijden onder invloed, dan is dat al winst.
Aan tafel:
Tom Waes
Tom Waes is een Vlaamse acteur, presentator en regisseur. Hij werd bekend met programma’s zoals “Tomtesterom”, “Reizen Waes” en diverse grote fictiereeksen. Na zijn ernstige ongeluk besloot hij zijn bekendheid in te zetten voor verkeersveiligheid en bewustwording rond rijden onder invloed, en werd hij een belangrijk gezicht van de VRT-campagne ‘Er zijn geen excuses. Rij zonder invloed’.
Pauw & De Wit
Pauw & De Wit is van maandag tot en met donderdag te zien op NPO 1. Presentatoren Jeroen Pauw en Tim de Wit bespreken live de actualiteit vanuit de studio in Hilversum. In aanloop naar de verkiezingen ligt de nadruk op politieke thema’s, maar ook internationale kwesties en maatschappelijke onderwerpen komen uitgebreid aan bod. Verwacht scherpe interviews, prikkelende debatten en verrassende invalshoeken. Het programma onderscheidt zich door directe gesprekken, actieve betrokkenheid van het publiek en gasten die midden in de actualiteit staan.
Rechter vindt ongeluk Tom Waes grenzen aan suïcidaal en moorddadig gedrag | RENZE
“Wij weten wél hoe het is om dochter te verliezen in verkeer”
1 apr 2025
Bij jouw ongeval vielen geen doden, maar wij weten wél hoe het is om je eigen dochter in het verkeer te verliezen.
Dat schreven Kris en Brecht in een brief aan Tom Waes, kort na zijn zware ongeval waarbij hij dronken achter het stuur zat. “We hebben hem intussen gesproken en hij wil er iets mee doen”, zo vertellen ze in De Afspraak nu de tv-maker voor het eerst op tv heeft gereageerd. “Wij hopen vooral op een mentaliteitswijziging.”
“Ik werd teruggekatapulteerd naar wat er gebeurd is”, vertelt Kris Dekens over de passage van Tom Waes gisteren in ‘Vive le vélo, leve de Ronde!’. Kris is de mama van Hannelore. Die is in de zomer van 2023 om het leven gekomen toen ze van haar vakantiewerk naar huis fietste en een persoon onder invloed van heroïne haar had aangereden.
Het ongeval waarbij Tom Waes onder invloed van alcohol met zijn auto op een botsabsorbeerder reed, raakt daarom ook bij Kris en bij Brecht Reyniers, de papa van Hannelore, een gevoelige snaar. Kris voelde zich zo boos en ontgoocheld dat ze in haar pen kroop. “Als ik boos ben, probeer ik dat van me af te schrijven. Ik dacht, ik ga het naar Tom Waes zelf schrijven.”
Ongeval van Tom Waes
Tom Waes botste eind november tegen een botsabsorbeerder in de Kennedytunnel nadat hij op restaurant en op café was geweest op het Antwerpse Zuid. Hij werd met levensgevaarlijke verwondingen naar het ziekenhuis gebracht.
Vorige week raakte bekend dat hij op het moment van het ongeval 2,44 promille alcohol in zijn bloed had, wat gelijk staat aan 14 glazen bier. Uit het onderzoek bleek ook dat de acteur geen gordel droeg.
Ander beeld van Waes
“Zoek de fout op deze foto…”. Zo start de brief. Op de bijgevoegde foto (zie bovenaan dit artikel) staan Kris, Brecht en hun andere dochter samen met Tom Waes. Het gezin kwam de tv-maker afgelopen zomer in Lombok in Indonesië tegen. Een aangename ontmoeting met een joviale man, zo beschrijft het gezin het moment. Dat beeld wordt voor hen bijgesteld door zijn ongeval.
“Onze oudste dochter Hannelore staat er niet op”, gaat de brief verder. “Wat jammer om te lezen dat ook jij rijdt wanneer je onder invloed bent. Ik ga vanaf nu met een heel ander oog naar deze foto kijken. En gelukkig vielen er geen doden deze keer. Wij weten jammer genoeg hoe het voelt om je eigen kind te verliezen onder deze omstandigheden.”
Zware woorden, die uiteindelijk via de redactie van Pano ook echt bij Tom Waes zijn beland. Woorden die zijn binnengekomen, want hij nam al snel contact op met het gezin. “Hij is bij ons op bezoek gekomen en heeft geluisterd naar ons verhaal. Dat was een aangenaam gesprek.”
Mentaliteitswijziging
Kris en Brecht waren nooit kwaad op Waes, want hij zelf was niet verantwoordelijk voor hun verlies. Ze hoopten wel dat hij iets kan betekenen, zo gaven ze ook in de brief aan. “Jij bent een bekend figuur naar wie veel mensen opkijken, misschien kan je dit ongeval gebruiken om mee te helpen aan een mentaliteitsverandering?”
Die vraag hebben ze herhaald in het gesprek met hem. “En hij gaf aan dat hij dat graag wil doen. Hoe hij dat concreet zal aanpakken is hij nog aan het bekijken. Er zullen wel ideeën ontstaan en dan zal er hopelijk verder gevolg aan gegeven worden.”
“Heel veel mensen kijken naar hem op”, herhaalt Brecht in De Afspraak. “Misschien is hij daarom wel de geknipte persoon om daar iets mee te doen.” Zelf heeft Waes de afgelopen maanden lezingen bijgewoond over alcohol in het verkeer. Of hij voor de rest nog plannen heeft rond het thema, is niet duidelijk.
